دریغ از یه جو (به ضم) آرامش

چقدر عجیبه این روزگار!

هر چیزی رو تا وقتی نداریش برات مهمه ، جون می کنی و هی می دویی دنبالش تا به دستش بیاری . ولی همینکه به دستش آوردی نهایت ،دارم می گم نهایت ها اشتباهی نشه ، تا یکی دو سال برات جذابیت داره .بعد شروع می کنی دنبال چیز های جدید تر رفتن.

واقعا چرا ما آدما اینجوریم ؟ جرا بلد نیستیم مثل بچه آدم وقتی به خواستمون رسیدیم کم کمش در حدی که خستگیمون از دوی قبلی در بره بشینیمو و نفسی تازه کنیمو و تو آرامش حالشو ببریم ؟ به عبارتی زندگی کنیم.

واقعا مشکل از درون ماهاست یا بیرونه ؟ بعضی وقتها که حتی از چیز هایی که به دست آوردیم خسته می شیم ، اینجوری نیست که جایگزینی هم براش داشته باشیم و خسته بشیم.فقط می دونیم که دیگه نمی خواییمش دیگه برامون جذاب نیست و هم عمرمون تو این تلاش بی حاصل تلف می شه. تازه بعضی هامون که یک کم بیشتر از بقیه به مخ هامون فشار میاریم اینو می فهمیم وگرنه بقیه دیگه که حتی فکرشون هم درگیر این دویدن ها و نرسیدن ها نیست.گاها فکر می کنم اونا راحت ترند البته.

آهان کجا بودیم ؟ داشتم می گفتم که چه راهی واسه زندگی کردن وجود داره به نظرتون. کدوم وری می شه دوید که یک روزی بالاخره برسی . برسی و با آرامش بگی آخیش .

می دونم جواب خیلی هاتون چیه .ولی می ترسم از جوابتون . می ترسم اونجا هم نشه . اونجا هم بیدار شیم و ببینیم اصلا از اول اول ترش هم ،همه چی اشتباهی بوده.

/ 2 نظر / 8 بازدید
موفقیت در کمین شماست

امروز گامی برای موفقیت برداشته اید؟ مجموعه ی آموزشی سریع خوانی همراه با نرم افزار ارائه شده توسط استاد بزرگ کتاب خوانی جهان مجموعه ی 7 راز بزرگ انگیزه مجموعه ی آموزشی استفاده از قدرت حافظه مجموعه ی آموزشی استفاده بهینه از شرایط بد و بدشانسی ها مجموعه ی آموزشی تفکر تحول برانگیز مجموعه ی آموزشی تمرکز جادویی مجموعه ی آموزشی راه های اجرایی کسب ثروت مجموعه ی آموزشی مثبت اندیشی و اعتماد به نفس مجموعه ی آموزشی پیروزی در تعاملات روزانه بسته ی آموزشی نکات طلایی برای موفقیت دانشجویان بسته ی آموزشی نکات طلایی در صحبت کردن با کودکان زود دیر می شود 1463039354

سورملینا

پائولو کوئیلو میگه صلح در مرگه. و فرناز جون این فقط مشکل تو نیست. ذات بشری اینجوریه. البته آدم با آدم هم فرق داره. ولی اگه قرار بود انسانها با اولین آرزویی که بهش می رسیدند، بشینند یه گوشه و دیگه تکاپو نکنند، زندگی خیلی ایستا میشد. اینجوری زندگی همیشه در جریانه. البته خیلی کلی نوشتی و حتی مثال هم نزدی که بدونم منظورت دقیقا چیه. بعدش هم قربونت برم. نگران اونور نباش. اینکه خدایی هست یا قیامتی هست، یا نیست، بستگی به باور خودمون داره. هر آدمی با هرچی که بهش ایمان داره محشور میشه. خیلی خودتو اذیت نکن. یه چیز جالب دیگه اینکه چند وقت پیش یه جمله ای خوندم که واسم خیلی جالب بود: یه وقتهایی یک عمر تقاص برآورده شدن یه آرزو رو میدیم!!!