مستور

خداوندا دلم را در رهت پروانه کردم

                                                 وجودم را برای بودنت پیمانه کردم

دو چشمم را برای دیدنت صد دانه کردم

                                                 دو گوشم را ز بهر خواندنت سمعانه کردم

دهانم رازبهت بودنت چون قفل بستم

                                                دماغم را پر از عطر گل آرای تو کردم

ولی تو چون همیشه مست بودی

                                             و من این عقل را هم، داربد مستانه کردم

/ 0 نظر / 7 بازدید