بهار هستی

چه خوش باشد به وقت گل از این دنیا گذر کردن

                                                        به هنگام گذر زین گل به روی تو نظر کردن

سپس دل را به نوریاد تو شستن

                                                           همه بار گناهان را دراین موسم رها کردن

وزاین پس کوله بارکین ازاین خانه برون راندن

                                                        از این پس با سبکبالی به راه حق سفرکردن

به هنگام سفر درره به کار نیک کوشیدن

                                                                   به هرکار نکو هردم ثنا و ذکر توکردن

وگر این فصل به سر آمد همیشه اینچنین بودن

                                                        نه فصلی کار پر کردن دگر موسم رها کردن

/ 2 نظر / 8 بازدید
هموطن

سلام خانم علمیه. سال نو مبارک. شعر شما شروع خوبی دارد اما بیت دوم بنظرم اندکی در مقابل سایر ابیات ضعیف است. در ضمن بیت آخر را به خوبی سراییده و شعر را تمام کرده اید. امیدوارم موفق و پیروز باشید.

هموطن

با سلام از نظرمن شعر فراز و فرود خوبی دارد فقط بیت دوم نیاز به کمی تغییر دارد مثلا " سپس دل را به یاد تو زیاد دیگری بردن همه رنج گناهان را در این موسم رها کردن البته این فقط نظر و نقد من است وگرنه شما خود اهل ذوق و هنرید.