تیکه معر
ساعت ۱۱:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱٠/٢٥  کلمات کلیدی: شعر

یکی از همین روزها چنان عاشقت خواهم شد که حتی عقل نیز ،
به پای این عشق سجده کند.

______________________________________________________________

دوست دارم خوشحال باشم
دوست دارم شاد باشم
دوست دارم مثبت باشم
دوست دارم سر زنده باشم
دوست دارم روشن باشم، روشن بنویسم، روشن فکر کنم ...
.
.
.
.
.
ولی چه کنم که لحظه راکده و پر از عفونتِ نیستی

_____________________________________________________________

آغوشم پر است از خستگی
آخر همه وقت رفتن یادشان می رود خستگی هایشان را هم با خود ببرند
شاید هم از اول برای جاگذاشتن آمده باشند
شاید هم آغوش من وسعتی است برای خستگی های همه
پائیز که از راه برسد خانه تکانی خواهم کرد، رفت و روبی برای شستن جا مانده ها
و در آن زمان دیگر دِینی نخواهد بود....
فیلُسُوفناز

________________________________________________________________

همه جا غربت است تا به قربت تو گم شوم
همه وقت محنت است تا به خلوت تو شاد شوم
همه کس زحمت است تا به درگه تو هست شوم
همه چیز کثرت است تا به وحدت تو وصل شوم