دل شکیب
ساعت ٧:۳٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱/۱٤  کلمات کلیدی: شعر

این تحمل به سزا بود ازشکیب

                                     گرچه فرناز هم مبتلابودبه شکیب

این تفرق نه جفا بود بر شکیب

                                     بل مقدر از خدا بود و حبیب

این توهم به خطا بود از شکیب

                                    که دهد فرناز نقد دل به رقیب

هست جای نقد دل بر آستان آفتاب

                                     نی به کنج دل یک مرد خراب

گر توانی سوق دادن این دلت تا آفتاب

                                    ور توانی پاک داشتن این دلت را همچو آب

گو بیا گویم بیا فرناز دل را همچو شب

                                    کو شود روشن به نور ماه شب

کرده است ارزانیت ای دل قریب

                                    تا شود دیوانه ات این دل شکیب

وقتی آمدی غریب بودی از دیاری دیگر ولی چقدر سخنانت برای دل آشنا می نمود

و چه زیبا بود آن لحظه که امانتدار دل کلید خزانه را به دست بیگانه ای از دیار

غریبان سپرد.